Hartelijk welkom ! Je bent op de pagina ADOPTIE OP AFSTAND/SPONSOR WORDEN?

Mensen vertellen ons vaak dat zij helaas geen hond kunnen adopteren om de meest verschillende redenen b.v. te lange werktijden, jonge kinderen en/of genoeg huisdieren, maar dat zij toch graag iets willen betekenen voor de hond(en). Daarom hebben wij deze pagina gemaakt en reiken deze mogelijkheid aan voor mensen die hier behoefte aan hebben en iets willen 'doen' om te helpen. Zij kunnen dan tijdelijk of permanent peettante of peetoom of peetfamilie worden.
Het gaat onder meer om honden die niet meer herplaatst worden om uiteenlopende redenen zoals leeftijd of een lichamelijke/psychische aandoening, maar het betreft ook 'gewone' honden die in pleeggezinnen zitten maar nog niet voor herplaatsing in aanmerking komen. De mogelijkheid bestaat deze honden financieël te steunen met een maandelijkse bijdrage van minimaal 3 euro, het mag ook ietsje meer zijn :-). Een eenmalige bijdrage is natuurlijk net zo welkom !

Schrijf ons een mailtje en geef aan welke hond je wilt steunen - alvast hartelijk bedankt !
Groetjes -
Teya
Bankrek. IBAN: NL77 RABO 0157 6582 01 
BIC: RABONL2U

t.n.v. Stichting Collie & Co. in Nood) o.v.v. naam van de hond

Hieronder vindt je de honden voor 'Adoptie op Afstand':
Als de betreffende hond geplaatst wordt ontvang je een kennisgeving . En misschien wil je dan een andere hond steunen?

Laatst bijgewerkt op 15.08.2017

OPGENOMEN VOOR HERPLAATSING - NOG NIET PLAATSBAAR
IAN - Schotse Herderreu - geboren 24.02.2011

Ian is in april 2017 aan onze stichting afgestaan vanwege een gedragsprobleem, gecombineerd met bijtincedenten. Deze zijn ontstaan door een zeer ontwrichte gezinssituatie met ernstige
mishandeling door een kind en verwaarlozing. Niemand greep in en zette het kind op de plaats.
Door een sterfgeval binnen het gezin werd Ian door familie via Facebook enkele keren herplaatst binnen korte tijd en kwam elke keer weer terug vanwege bijtincidenten. Niemand begreep hoe het eruit zag in
deze zwaar beschadigde en getraumatiseerde hond die niemand meer vertrouwt en meteen in de
aanval ging als hij vermoedde dat hem geweld zou worden aangedaan... hij sloeg door en beet van zich af.De fokker van Ian belde ons en vroeg om hulp, want Ian in te laten slapen vondzij geen optie en ook niet op de plaats, want hij kon er niets aan doen. In goed overleg en verschillende gesprekken met de fokker hebben wij besloten Ian op te nemen en hem de kans te geven weer tot rust te komen, hem te helpen alles te verwerken wat hij had meegemaakt en wat hem is aangedaan.
Het was en is een hele klus, eerlijk waar ;-). Om te kunnen bepalen waar zijn grenzen liggen moest ik hem uittesten en liep het risico dat hij mij beet - wat hij dus ook deed.
Ik word terzijde gestaan door Marielle Ros met homeopathische medicijnen voor Ian waar hij nu heel goed op reageert.Wij moesten natuurlijk eerst uitzoeken wat hij nodig had, dit gebeurde door uitgebreide gesprekken en een huisbezoek/intake. Marielle woont in Zeewolde, het was dus een behoorlijk reis naar Zuid Limburg. Ian is nu al enkele maanden bij mij in de pleeg en heeft grote vorderingen gemaakt. Hij bijt niet meer meteen, maar'denkt' eerst na, ik kan hem nu overal aanraken
zonder bijtincidenten, alleen vasthouden is er nog niet bij . Dan raakt hij in paniek en gaat weer even in de agressiemodus. Het is duidelijk te zien en te merken dat hij van nature een kroelsok is en geniet van aandacht en getoonde genegenheid. Als ik alles op moet sommen waar hij in vooruit is gegaan, ben ik nog uren bezig met schrijven :-). De enigen die geen kans meer van hem krijgen zijn drukke en joelende kinderen, die vindt hij nog steeds doodeng en reageert daar erg heftig op. Hij hoeft ze alleen maar te horen is volledig van streek.Rustige kinderen die hem negeren en in de waarde laten zijn geen probleem. Onze Ian begint steeds meer weer een echte collie te worden, lief, zacht, aanhankelijk, tikkeltje eigenwijs. Wij denken dat hij over een poos ook weer herplaatst kan worden, maar het zullen speciale baasjes moeten worden met veel begrip en geduld die hem op de juiste manier verder kunnen begeleiden.
Men kan altijd informeren naar Ian of een van de andere honden bij ons, wij vinden het fijn als mensen belangstellend zijn naar onze honden en willen weten waarmee en hoe wij bezig zijn.
Ook voor Ian zoeken wij sponsoren die hem en ons een beetje willen helpen met de (dagelijkse) kosten voor hem. Stuur ons gewoon een emailtje met de naam van de hond, dan kunnen wij je bedanken.

OPGENOMEN VOOR HERPLAATSING - NOG NIET PLAATSBAAR
NOVA - Australian Shepherdteefje - ruim 2 jaar jong
FLO IS GEADOPTEERD DOOR HAAR PLEEGOUDERS, DIE GELUKSVOGEL..
LUCY - Kruising - teefje - geboren 2006 - blijft in permanente opvang
Toen wij om hulp werden gevraagd voor Lucy door Eva, een lieve en betrouwbare cotactpersoon met haar eigen stichting , wisten wij ngo niet veel van Lucy's tumor. Zij was 'alleen maar 'een oudere hond die geen kans meer maakte op adoptie volgens Eva i.v.m. een lichte vorm van epilepsie. Lucy is op straat gevonden met een tumor aan de zijkant van haar nek ter grootte van een sinasappel. Eva heeft haar laten opereren. Wij hebben voor Lucy een lieve mevrouw gevonden die haar een gelukkig leven wilde geven, maar helaas werd Lucy's nieuwe vrouwtje na enkele weken erg ziek en kon Lucy niet meer verzorgen. Zo kwam Lucy weer terug naar haar pleegmoeder Yvette en kregen wij te horen dat Lucy een soort 'toeval' had. De dierenarts kon de oorzaak niet vinden, maar had een vermoeden, dus werd er een kijkoperatie gedaan. Het schokkende resultaat was : Lucy heeft een verlamde slokdarm en kan dus haar eigen voedsel niet doorslikken. Dat klinkt in eerste instantie zeer ernstig, maar Lucy kan er met Yvette's hulp goed mee leven. Enkele keren per dag krijgt Lucy kleinere porties eten dat Yvette door de slokdarm naar de maag masseert. Of Lucy's tumor en haar slokdarmverlamming met elkaar in verband staan weten wij niet.
In goed overleg hebben wij besloten dat Lucy bij Yvette mag blijven tot haar dood. Wij vinden het ongelofelijk lief van Yvette dat Lucy bij haar mag blijven en daarom
zoeken wij voor Luuc sponsoren die graag een beetje willen bijdragen aan haar kosten
in het pleeggezin.

Schrijf ons een mailtje en geef aan welke hond je wilt steunen - alvast hartelijk bedankt !
Bankrek .IBAN: NL77 RABO 0157 6582 01 t.n.v. Stichting Collie & Co. in Nood) o.v.v. LUCY

Op de foto links is de t
umor goed te zien - ------ op de foto rechts ligt Lucy op de trap bij Yvette - haar absolute favoriet.

ANGELO IS HELAAS OVERLEDEN IVM ZIJN DIVERSE KLACHTEN EN AANDOE...NINGEN.. NU HEEFT HIJ GELUKKIG GEEN PIJN MEER, DIE SCHAT

Angelo is een kleine Sheltie, geboren in 2008 en heeft zijn hele leven 24/7 doorgebracht in een donkere kunststoffen koffer. (zie foto). Deze behuizing werd nooit gereinigd en Angelo was gedwongen te 'leven' inmidden van zijn eigen ontlasting en plas. Hij heeft nooit daglicht gezien, geen zon, geen regen, niets wat een hond eigenlijk hoort te zien. Hij werd gebruikt als dekreu door mensen die zgn. zielsveel van hem hielden en Angelo alleen uit de koffer haalden als hij moest dekken. Zijn huid is ernstig aangetast door de ammoniakdampen van zijn poep/plas, hij heeft bijna geen oogleden aan de onder- en bovenkant met het resultaat dat zijn tranenvocht continu rechtstreeks vanuit zijn oogjes over zijn wangen stroomt. Ook is hij door de irritatie gaan krabben en heeft zijn haar compleet met haarzakjes uit de huid gekrabt, er zal geen haar meer terug groeien. Zijn huid in gezicht, hals en voorpootjes is altijd geirriteerd en vormt kleine wondjes die gaan ontsteken. Uiteindelijk is hij samen met vele andere honden in beslag genomen en in september 2011 bij ons terecht gekomen. De dierenarts moest hem scheren om hem te kunnen behandelen. Angelo's lichaam en ziel hebben grote schade opgelopen, erger dan wij dachten ... Vandaag 3 mei 2012 ben ik voor de zoveelste keer met Angelo naar de da gegaan omdat zijn gezicht er erger aan toe was dan ooit, ook wondjes op de pootjes, en het feit dat hij al ruim een week erg kreupel liep op zijn linker voorpootje. Robin heeft hem onderzocht, alles nagevoeld, gedrukt, gebogen en getrokken maar Angelo gaf geen krimp. Ook is er geen uitwendige oorzaak gevonden voor de toestand van zijn huid, daarom hebben wij besloten een huidbiopsie te doen, dit i.v.m. het vermoeden dat er sprake kan zijn van een auto-immuunziekte. Volgende week moeten Angelo en ik terug komen bij Robin, dan zal hij een roesje krijgen en gaat Robin een stukje huid wegnemen uit zijn gezichtje. Wij hopen op een duidelijke uitslag van het onderzoek zodat we eindelijk weten hoe we Angelo kunnen helpen. Lees a.u.b. verder op zijn eigen pagina..... Angelo-klik HIER






HOME

Disclaimer:Van deze website/pagina's mag door derden niets gekopieërd en/of gebruikt worden zonder uitdrukkelijke en schriftelijke toestemming van stichting Collie & Co in Nood.De Stichting is op geen enkele wijze verantwoordelijk en/of aansprakelijk voor de juistheid van de aan ons verstrekte gegevens en/of herplaatsing van de hier getoonde honden m.u.v. de pleeghonden van Stichting Collie & Co. in Nood.