BROODFOK

Obscure schuurtjes met tochtgaten, type kerststal. Doch zonder os, ezel, wierook en mirre.
Plastieken bakken met daarin pups van alle ras en stand. Kopen?
Nog voor het eerste woord valt, krijg je een hoopje hond in de pollen geduwd.
Niet wild, nee, lief en schijnbaar heel gezond. Hoesten, braken en chronische diarree.
Een kruising van een kruising. Inteelt, ook bij de mens terecht verboden. Fokken van honden alleen maar om de platte poen. In één woord : weerzinwekkend!
Een verbolgen Christine had als stuitend bewijs haar levend didactisch materiaal bij zich : een stumperd van een Cavalier King Charles Spaniël, uitgemergeld en wezenloos in een mand, teef, 10 jaar oud en naamloos.
Tot voor enkele weken compleet verwaarloosd : uitgehongerd, amper 4 kg, droge ogen, zware dubbele oorontsteking, aangekoekt vuil van jaren en ontstoken poten van steeds maar in het eigen vuil te moeten liggen.
Gedekt worden en werpen was de opdracht.
Zo snel en zo veel mogelijk geld scheppen voor de baas, voor de fokker, voor de mother-fucker. Vlaanderen barst ervan. Vlaanderen mijn land, le plat pays qui est le mien.
Lissa heet het hondje nu. Een warm en veilig nest is sinds kort haar deel.
Toen ze na jaren duisternis eindelijk de frisse lucht intrippelde, brak ze harten en liet ze tranen vloeien.
Een ondraaglijke stank droeg ze met zich mee. De stank van de BROODFOK, één om nooit te vergeten.
Wie kan de oudste vriend van de mens zoiets aandoen? Dat zo’n brok ellende nog vertrouwen toont, is op z’n zachts gezegd aangrijpend. Lissa kan na driekwart levensloop een bestaan beginnen waar elke hond recht op heeft.
Hunkerend om alsnog moeizaam te leren en te ontdekken. Zelfs een zacht kussen zaait paniek, hard beton lijkt veiliger. Na de zesde wasbeurt mét shampoo eindelijk schuim, eindelijk een blanke Cavalierbuik, zacht en lekker ruikend.
Roze, ongebruikte voetzolen en de doffe blik in haar ogen zijn voltooid verleden tijd.
Een deugniet is geboren: draf en galop met flapperende oortjes. Na één decennium mogen rennen als een puppy.
Geluk heet dat.
Bronvermelding: Pol Goossen

Cadeautje voor onze collies !

Wie de foto's van Jodie op haar site heeft gezien zal geen moeite hebben onderstaand colliebedje te 'herkennen' :-).
Onze pleegvader Frank heeft gouden handjes wat timmerwerk betreft. nadat hij ook al 5 verschrikkelijk leuke hondenhutjes voor ons heeft 'gebouwd' samen met Belinda, onze pleegmoeder.....

heeft hij zich nu zelf overtroffen en voor onze collies en shelties ook een mooi bed getimmerd.

Ik heb het bedje in de whitewashverf gezet en het is schitterend en jaloers om op te worden! ik geloof dat ik hem maar vraag om ook voor de baasjes een bed te bouwen :-)). Hieronder enkele mooie foto's van het bedje met en zonder inhoud.Bij deze heel erg lief bedankt, Frank en Belinda ! -----Liefs Teya

Nuniah heeft er meteen beslag op gelegd .

In de whitewashverf gezet ..

Isa in het nieuwe bedje :-))

Nog een actie voor onze stichting - het kan niet op :-)

Eén van onze 2 pleeggezinnen werd gevraagd om mee te doen als vrijwilliger voor de kerstmarkt 2007 voor de basisschool 'De Avonturijn' in Berg a/d Maas.Of hun zoutdeegfiguren wilden maken voor de verkoopwas het verzoek en de opbrengst zou tengoede komen aan de basisschool. het pleeggezin deed dat graag en plaatste ook maar meteen een donatiehondenhokje van Collie & Co. in Nood op de tafel. De bezoekers van de markt lieten er ook verschillende muntstukken in vallen en de organisatoren van de kerstmarkt hebben dat bedrag aangevuld tot 30 euro.
Geweldige actie mensen en hartstikke bedankt!

Dit is een verhaal dat onze eigen stichting betreft - een erg leuk en hartverwarmend verhaal .....

Op 20 oktober 2007 reden Frans en ik naar een plaats nabij Nijmegen om de adoptie van Baya, de blinde collie, officieel te bekrachtigen met een adoptiecontract. Hij verbleef al 2 maanden in het pleeggezin en zijn pleegmam wilde hem niet meer laten gaan. Wie zijn wij om daar een stokje voor te steken als Baya het daar reuzegoed naar zijn zin heeft?
Bij aankomst werden wij opgewacht door een kleine groep van jonge lui die ons vol verwachting aankeken. Ja en nu ?
Wij wisten niet wat er aan de hand was en ons te wachten stond, maar daar kwamen we gauw achter....
Baya's pleegmam is eigenaar van een kleine manege en dit was haar trouwe groep van vrijwilligers die even gek op Baya zijn als zij zelf. Omdat deze jongelui achter onze doelstellingen en doeleinden staan hebben zij hun handen ineen geslagen en een geldbedrag van ruim 27 euro bij elkaar gelegd plus lekkere koekjes en een bakje vlees voor onze hondensenioren.
Via deze weg willen wij Myrthe, Björn, Haico, Laurents, Claudia, Eddy en Wendy en natuurlijk Jill hartelijk bedanken.
Wij vinden jullie actie helemaal te gek, hartstikke bedankt !!

Vrije Tai Chi Tao lessen in Oosterbeek
In de maanden juli en augustus vindt elke woensdag avond een vrije training in Hartenstein Park te Oosterbeek plaats. Iedereen is welkom om op deze wijze kennis te maken met Tai Chi Tao. De deelnemers mogen na afloop van de les een zelf te bepalen bedrag in een collectebus doen.

De opbrengsten gaan voor de volle 100 % naar de stichting “Collie in Nood”. Dit idee kwam in onze vaste groep op nadat een enthousiaste cursiste, een dame van 82 jaar, zich liefdevol had ontfermd over een collie teefje van bijna 9 jaar oud. Dit dier was na de dood van haar baas in het asiel beland en had door zijn gevorderde leeftijd niet veel kans om weer een liefdevol tehuis te vinden.
De stichting ‘Collie in Nood’ speelde een belangrijke rol bij het herplaatsen van “Kelly”.
Het is belangrijk, dat we dit soort kleinschalige stichtingen steunen. Mensen, die als vrijwilligers er alles voor over hebben om mens en dier in nood te helpen. Irmtraud Franssen - Lees ook de nieuwsbrief .. klik hier

Wie meer wil weten over Irmtraud Franssen en/of Tai Chi Tao kan zich hier informeren :
Website Irmtraud Franssen : http://www.omarmdetijger.nl
Website Tai Chi Tao : http://www.jankraak-taichitao.nl

Opmerking St. Collie in Nood - Frans en Teya & de (nood)collies :
Bij deze willen wij de vaste groep en Tai Chi Tao cursisten van harte bedanken
voor het idee ons te steunen en uiteraard ook diegene die iets in de collectebus doen.
Groetjes

Update 05.09.2007:
Iedereen heeft bij elkaar 130 euro gedoneert voor de (nood)collies.
Ontzettend bedankt voor jullie inzet en genegenheid !!

Frans en Teya en de (nood)honden.

POPERINGE DUMPT ASIELHONDEN BIJ BROODFOKKER

Herent, 13 december 2006 -
De Anti Broodfok Actie (ABA) heeft de afgelopen weken via verschillende kanalen verontrustende berichten ontvangen in verband met de hondenopvang te Poperinge. Sinds september 2006 besteedt de gemeente Poperinge de opvang van alle zwervende, verloren of achtergelaten honden namelijk uit aan… een broodfokker.
De nieuwe "thuis" van de Poperingse asielhonden is een typische commerciële fokkerij, waar tientallen hondenrassen te koop aangeboden worden. Op de website staan bijna 30 rassen vermeld.
Hoe één enkele fokker al deze rassen door en door kan kennen, hoe één fokker al die verschillende karakters tot een gezonde ontplooiing kan brengen is één vraag die dierenvrienden zich stellen.
Maar hoe deze fokker tegelijk zijn commerciële verkoop kan combineren met het gratis herplaatsen van achtergelaten honden, is een totaal andere zaak. Het is de logica zelve dat beide zaken niet verenigbaar zijn.
Het standpunt van ABA is formeel: ABA vindt het deontologisch niet kunnen dat het herplaatsen van verwaarloosde of gedumpte dieren, wat duidelijk een zaak is van dierenbescherming, uitgevoerd wordt door een commerciële fokker.
- "Dierenbescherming moet volgens ons gericht zijn op het opheffen van zijn eigen bestaansreden. Broodfok is de ideale manier om de asielen overvol te houden. De enige die baat heeft bij broodfok, is de broodfokker zelf. Het eerste doel van een asiel bestaat erin om zijn eigen bestaansreden op te heffen: zo veel mogelijk gedumpte dieren herplaatsen, zodat de nood aan een asiel verdwijnt. Verwaarlozing en dumpen van honden zijn heel vaak het gevolg van impulsaankopen. Slogans als 'superprijzen' en 'garantie', zoals ook op de website van deze commerciële fokker / asieluitbater staat, moedigen precies deze impulsaankopen aan. Wij vragen ons dan ook af hoe het gratis herplaatsen van dieren te rijmen valt met het fokken van honden vanuit winstgevend oogpunt, waarbij de dieren zo veel mogelijk geld moeten in het laatje brengen," zegt Kristien Hens, Voorzitster van ABA.
- ABA stelt zich ook de vraag wie er op gaat toezien dat de te herplaatsen honden effectief een goed onderkomen vinden. Wie zegt dat de asieldieren niet ingeschakeld zullen worden als fokdieren?
"Als opvang en commercie bandeloos gecombineerd worden, is de verleiding groot om gevonden of achtergelaten rashonden voor eigen doeleinden te gebruiken," zegt Kristien Hens. Maar ook in de omgekeerde richting opent de huidige situatie mogelijks deuren voor de commerciële fokker. "Inderdaad, want wie zegt dat de fokker het overschot van zijn niet-verkochte pups niet in het 'asiel' dumpt? Het gaat per slot van rekening over één en dezelfde plaats, de kans ligt voor het grijpen. En het is het gemeentebestuur van Poperinge dat de rekening betaalt," voegt Kristien Hens hier aan toe. Ook ABA Meter Saartje Vandendriessche reageert ontsteld: "Wat in Poperinge gebeurt, ziet eruit als pure belangenvermenging. Als ik het even heel negatief mag stellen, puur hypothetisch natuurlijk: de fokker krijgt dus enerzijds gratis fokdieren ter beschikking, anderzijds heeft hij een gratis dumpplaats voor zijn puppy-overschot én hij wordt er nog voor betaald ook, met belastingsgeld van de inwoners van Poperinge. Ik wil hier niet beweren dat deze fokker deze schandelijke praktijken daadwerkelijk toepast en ik wil zeker ook niemand onterecht beschuldigen van iets waar we vandaag geen enkel bewijs voor hebben. Maar stel dat het wél zo zou zijn: wie gaat de boel controleren? Wie gaat maatregelen nemen? Wie gaat de honden beschermen? "
ABA heeft contact opgenomen met de Federale Overheidsdienst Dierenwelzijn met de vraag de zaak te onderzoeken.
De FOD nam hierop contact met de burgemeester van Poperinge, die tot op heden echter niet reageerde.
Over de Anti-Broodfok Actie ABA is een Belgische vzw, die in november 2005 tot stand kwam. Dierenvrienden verspreid over heel België verenigden zich om de bevolking te informeren en sensibiliseren over het probleem broodfok en de verschillende gevolgen ervan. Tegelijk ijvert ABA voor een betere wetgeving, die oa de verkoop van dieren in dierenspeciaalzaken verbiedt, die het fokken van honden beperkt tot een worp per dier en per jaar en tot maximum 2 rassen per fokker. Tezelfdertijd wil ABA maatregelen om de import van pups uit het buitenland aan banden te leggen, oa door strengere controles aan de douane.

ABA functioneert ook als meldpunt, mensen die gevallen van illegale broodfok kennen, kunnen dit signaleren op : meldpunt.broodfok@gmail.com

Zondag 26.11.2006

Opniew een bewijs van bedrog en valse voorlichting op de marktplaats door een adverteerder !
Vandaag werden wij ingeseind door een regelmatige bezoeker van onze website met de mededeling dat 'iemand' een foto van een door ons herplaatste bleumerle colliereu gebruikte om een colliepup van 8 weken te verkopen. De verkoper beweerde dat de hond op de foto de moeder was van de aangeboden pup. Wij hebben de advertentie natuurlijk meteen bekeken en inderdaad moeten constateren dat het een hond van stichting Collie & Co. in Nood was. Er is onmiddelijk een klacht ingedient bij de Markplaats, want onze foto's zijn eigendom van de stichting en mogen door niemand anders gebruikt zonder onze toestemming. Dat wij die toestemming niet verlenen voor handel in honden via de Marktplaats zal iedereen wel duidelijk zijn. Frans heeft de adverteerder gebeld en hem op de feiten gewezen met het verzoek onze foto meteen uit zijn advertentie te verwijderen. Een uur later was dit inderdaad gebeurt - hiervoor onze dank. Bij deze een vriendelijk verzoek aan iedereen : Kom je een van onze honden ergens op het internet tegen als zgn. moeder, vader, zusje of broer van te koop aangeboden honden -gelieve ons er van in kennis te stellen.

Lieve colliegroetjes van Frans, Teya en de collies Tom, Connor, Jenny, Nuniah en de sheltie Easy.

En 'zoiets' noemt zich mens die hier aan mee doet - hoe ziek in je hoofd moet je dan zijn ???????????

Kijk zelf - het zijn schokkende beelden, wees dus voorbereid !

http://www.yasamhakkinasaygi.com/mamakeng.htm

Beste Baasjes,

Nu de vogelgriep wel erg dichtbij komt even wat informatie voor iedereen die met zijn/haar huisdieren naar buiten gaat;

Aanmelden van dode vogels: Iedereen die een dode vogel aantreft kan dat melden via een speciaal telefoonnummer :
045 - 54 66 230.
De vondst van een dode vogel in de winterperiode is niet verontrustend, en betekent zeker niet dat vogelgriep in ons land is aangekomen.
Dagelijks sterven er immers veel vogels aan natuurlijke oorzaken. Één dode vogel is dus geen reden voor ongerustheid. Wel is het belangrijk om van de vogel af te blijven, ook als het stervende is en u hem eigenlijk wilt helpen! Niet aankomen en alleen bovenstaand nummer bellen.
Elke melding wordt serieus genomen en geregistreerd.
Dierenartsen van de Voedsel en Waren Autoriteit zullen extra onderzoek verrichten:

· bij de sterfte van een grote vogel als een zwaan of een reiger;
· als er minstens 20 sterfgevallen zijn van meeuwen, zeemeeuwen en spreeuwen;
· als er minstens 5 sterfgevallen zijn van andere soorten (bijvoorbeeld eenden).

Mens en vogelgriep: Bij intensief contact met zieke vogels kan besmetting van mensen optreden.
De uitbraken van vogelgriep in Azië hebben bij meer dan 100 mensen tot ziekteverschijnselen geleid.
De meest recente gegevens vindt u op de site van de Wereld Gezondheids Organisatie (WHO).
Óf verspreiding van mens-naar-mens optreedt, is onzeker, maar er zijn aanwijzingen dat dit bij het subtype H5N1 toch kan plaatsvinden.
Meer informatie over infectierisico's en preventie voor mensen vindt u op de internetsites van VWS.

Ga naar website van Ministerie VWS

Deze informatie mag onder bronvermelding verspreid worden. Namens Petlook, Bulle Koster en Peter Klaver, dierenartsen

Dit bericht bereikte ons 26.05.2005 met het verzoek het onder de aandacht te brengen, waar wij graag gehoor aan geven. (St. Collie & Co. in Nood)

Als een lam naar de slachtbank (Bronvermelding: Corrie de Winter-Eikema - http://www.naturalanimalconsulting.nl)
Er is een vonnis geveld over de kattenhatende maar menslievende Dobermann Storm. Het zou een klucht kunnen zijn als er niet zoveel verdriet, onmacht en ongeloof achter stak. De betreffende politierechter was van oordeel met een gevaarlijke hond van doen te hebben. Waar kwam deze informatie vandaan? Is er een onpartijdige gedragstherapeut ingeschakeld? Is er dan een beroep gedaan op de MAG-test, daarin staat vermeldt: “Na een bijtincident kan een test ook verplicht worden opgelegd door een Officier van Justitie of de politie”. De test is samengesteld om te beoordelen of een hond gevaarlijk dan wel a-sociaal is? Wisten de Officier van Justitie cq de politie van het bestaan van de MAG-test af? De verklaringen van de door de raadsman gehoorde deskundigen, huisgenoten, buurtgenoten , de politie en de dierenarts die Storm als een sociaal dier, en een goedige hond omschreven, mochten niet baten en werden zo van tafel geveegd met verwijzing naar artikel 425 Sr. Als roerendgoed staan dieren in onze grondwet omschreven dus hebben ze dezelfde rechten als bijvoorbeeld een tafel, stoel, televisie of auto....in het vonnis staat dat het inbeslaggenomen voorwerp zal worden ontrokken aan het verkeer. Voorwerpen kunnen niet van de lijn breken zoals Storm, die nota bene aangelijnd op een plaats verbleef waar honden los mogen lopen (hondentoilet). We weten als hondeneigenaren wel dat we ten alle tijden onze dieren onder controle dienen te houden maar we weten ook wanneer het jachtinstinkt boven komt en een hond eenmaal de achtervolging heeft ingezet, het verdraaid moeilijk is om hem terug te roepen. Dat moet de verbalisant, zelf hondengeleider ook weten, maar handelde als de eerste de beste hondenhater in mijn ogen. Waarom werd “de gevaarlijke” hond door slechts één agent opgehaald? De reden: de hond op te halen voor een test was duidelijk een leugen. Doorgaans komt de politie met twee agenten, men zou denken bij het vorderen van een gevaarlijke hond het halve korps aanwezig zou zijn. Nee, Storm is lettelijk en figuurlijk als een lammetje naar de slachtbank gevoerd, rustig en vol vertrouwen liep hij met de agent mee. Binnen 45 minuten zonder dat de eigenaren ook maar het minste vermoeden hadden en op de hoogte van het voornemen, werd hij afgemaakt. Hoe ga je als vader of moeder je zoontje van acht jaar vertellen waarom Storm dood moest? Het kind komt nog iedere dag met die vraag. Dat de politierechter bepaalde dat er naast het verbeurtverklaren er geen verdere straf of maatregel zal worden opgelegd, zie ik als een “doekje” op een bloedende wond. Storm is verbeurd verklaard, dat betekend dat het gevorderde niet meer wordt teruggegeven. Wanneer de hond was gevorderd en ondergebracht in afwachting van het onderzoek had hij in elk geval nog een kans gehad. De snelheid waarmee Storm ter dood werd gebracht is volgens de uitspraak te wijten aan een economische overweging? Wat hieronder wordt verstaan? Joost mag het weten. De politierechter die een oordeel moet vellen over de gegevens in het proces-verbaal heeft naar mijn bescheiden mening niet echt verstand van honden. Dan lijkt het mij niet gemakkelijk een eerlijke uitspraak te doen. De grove fouten in het proces-verbaal zoals bijtincidenten uit 1998 terwijl Storm in 2001 werd geboren, of het vermelden van een zwarte Dobermann terwijl genoemde hond bruin was, doet zij als slordigheid af.

Voor iedereen die het complete vonnis wil inzien, kan het lezen op de site van Storm: http://www.chrisisaak.nl/storm/ onder het kopje: Vonnis Rechtzaak. Wie wil reageren kan dat op bovengenoemde site doen. Terwijl ik dit stukje zit te schrijven kijk ik naar mijn hond die heerlijk na een wandeling in haar mandje ligt te slapen en realiseer wat een bofkonten we zijn. Want menige kat heeft mijn hond al uit onze tuin gejaagd zonder dat er drastische gevolgen waren, omdat er toevallig een hekwerk tussen zat. De eigenaren van de getroffen kat hebben het op deze wijze verliezen van hun kat als zeer pijnlijk vervaren en de politierechter vindt het enkele feit dat hun kat buiten losliep nog niet automatisch dat zij (mede) verantwoordelijk zijn voor het gebeurde. Er wordt nu dus wel een onderscheid gemaakt tussen twee dieren, en daarom is het noodzakelijk dat duidelijk in de grondwet gaat worden omschreven wat de rechten en plichten van een dier/eigenaar zijn. Want nu komt het er op neer dat een kat een hond mag uitlokken en dat daar voor de katteneigenaren geen schuld wordt toegekend en een hond dus altijd het haasje is.

Onderstaand artikel werdt ons toegezonden en geeft de mening weer van de meeste fatsoenlijke hondenbezitters :

POOTJE LICHTEN
Dames en heren winkelbeheerders, horeca-exploitanten, boswachters, beslissers en besturenden: ik ben het zat! Zoals veel hondenbezitters doe ik mijn uiterste best om mijn honden goed op te voeden, zodat ze zich lief en aangepast gedragen en geen overlast bezorgen. Poep ruim ik op, zelfs in de bosjes en meer uit beleefdheid dan uit noodzaak houd ik mijn honden in gebieden waar veel mensen zijn aan de lijn. Ik vraag altijd netjes of de honden mee mogen, zorg dat ze schoon en droog zijn als ze ergens anders naar binnen moeten, enzovoort, enzovoort. Desondanks worden honden overal geweerd, verguisd en verboden en daar moet je als hondenbezitter ook nog hondenbelasting voor betalen. De stukken groen waar de hond mag lopen worden allengs minder. De prachtige natuurwandelingen van de dolgedraaide, zelfgenoegzame grassprietenbeschermingsclub genaamd 'Natuurmonumenten' zijn negen van de tien keer verboden voor honden. Ook het wegrestaurant langs de weg naar de vakantiebestemming dwingt je om je hond bij een moordende temperatuur in de auto te laten (niet dus!). Kijk, als nu alle honden altijd poepend, blaffend en bijtend door het leven gingen was dat nog voorstelbaar, maar zo is het helemaal niet. Meer en meer eigenaren gaan op cursus, meer en meer eigenaren zijn ervan doordrongen dat ze een verantwoordelijkheid hebben naar medemensen en mede-honden en meer en meer eigenaren ontdekken dat het bij je hebben van je hond leuk is. En inderdaad: er zijn rotte appels, maar als je bij voorbaat iedereen uitsluit, kun je deze rottelingen ook niet aanspreken op hun gedrag. Omdat er af en toe en vieze kerel in het park loopt, wordt het park toch ook niet afgesloten voor alle mannen? Nee, op de een of andere manier mag iedereen in deze maatschappij rotzooi trappen en krijgt alleen de hond de rekening gepresenteerd. Kapot glas ligt echt overal, drankflessen op straat kapotgooien mag gerust en wie betaalt de dierenarts en de fietsenmaker? Dronken idioten, drugsverslaafden, aanranders mogen allemaal vrijelijk en onaangelijnd over straat bewegen. Klierende pubers terroriseren de straat op brommers. Tasjesroof en fietsendiefstal hebben geen enkele aandacht van de politie. Er worden miljoenen verspild aan vandalistische voetbalsupporters van wie ons land het doornormaal vindt dat ze per wedstrijd een complete trein tot puin slaan. Maar wee als er een hond in de duinen loopt. Ik moet mijn fiets met drie kettingen op slot zetten en dan nog maar hopen dat ik er nog op naar huis kan, op de huisdeur zitten drie sloten, op de auto moet een startbeveiliger, het raam open laten staan kan niet ongestraft en mannen pissen de stad onder, maar wee als de hond mee zou gaan naar de pizzeria. In mijn vaste wandelpark is een apart weiland aangewezen voor de zonnige-zondagspicknick van de gesluierde goegemeente. Binnen het park is dat veld voor honden verboden terrein geworden, want deze medelanders hebben hun eigen normen en waarden over honden en dat willen wij maar al te graag pappen en nathouden. Op zich tot daaraan toe, want het park is groot genoeg. Als honden echter onrein zijn dan vraag ik mij af wat 'onrein' dan wel betekent. Het veldje na zo'n picknick is een belevenis! Vieze luiers, afgekloven kippen, limonadeflessen, stukken plastic folie, houtskool, komkommers, lollies, de hele supermarkt ligt weggeworpen op het gras. Dat is cultuur, dus dat mag. De gemeente ruimt het -soms- op. En waar wordt over gezeurd? Waar wordt belasting over geheven? Juist, over honden. Wanneer gaan we het inzien? Honden horen bij ons, meer dan wat dan ook. Zonder Playstation en het nieuwste model Opel Mafia heeft de mensheid het duizenden jaren uitgehouden, maar zonder honden waren we waarschijnlijk inmiddels net zo uitgestorven als de Neanderthaler. Van kinderen beseffen we dat. Kinderen veroorzaken een onwaarschijnlijke hoeveelheid overlast. Niet alleen puur milieutechnisch door wegwerpluiers, flesjes, spenen, buggaboos's, plastic wiegtingeltangeldingetjes, maar ook door hun herrie, de ruimte die een buggy inneemt in het openbaar vervoer, de permanente schreeuw naar aandacht en snoep, en de Fristi die te pas en te onpas wordt uitgekotst. Dat vinden we normaal, omdat kinderen het voortbestaan van onze soort garanderen. Net zoals kinderen horen honden (en andere dieren, en planten) bij ons, we kunnen niet zonder. Dat wil niet zeggen dat iedereen nu drie bakbeesten moet aanschaffen, maar wel dat we honden een eigen plek gaan geven. Ik heb er genoeg van! Ik wil gewoon welkom zijn, met honden. Eigenaren van honden die overlast veroorzaken moeten daarop natuurlijk worden aangesproken. Maar alle honderden, duizenden goedwillende baasjes moeten nu maar eens een kans krijgen. Weg met de hondenbelasting, ga maar flinke brommerbelasting heffen of voetbalbelasting, mannenbelasting, bierflesjesbelasting, voor mijn part luierbelasting. Het wordt tijd voor actie: bij deze roep ik alle hondeneigenaren op om hun lidmaatschap van Natuurmonumenten op te zeggen (met een briefje erbij waarom), en om alle gelegenheden waar honden ten onrechte worden geweerd te boycotten. Met een dikke miljoen hondenbezitters moet dat toch zoden aan de dijk zetten?
Bitchy
Uit: Dogma Magazine, juni 2003.